Prawo legacji – prawo do utrzymania stosunków międzynarodowych, zwłaszcza do reprezentacji politycznej prawo przyjmowania i wysuwania przedstawicieli dyplomatycznych, przysługuje podmiotom prawa międzynarodowego, czyli państwu;

Czynne prawo legacji – prawo wysyłania własnych przedstawicieli dyplomatycznych.

Bierne prawo legacji – prawo przyjmowania obcych przedstawicieli dyplomatycznych. Ustanawianie stosunków dyplomatycznych następuje na podstawie wzajemnego porozumienia.

Konwencja hawańska z 1928 art. 8: żadne państwo nie może akredytować swoich przedstawicieli dyplomatycznych w innych państwach bez ich uprzedniego wyrażenia na to zgody.

Nawiązanie stosunków dyplomatycznych:
• porozumienie o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych
• znalezienie odpowiedniego kandydata na szefa misji
• agrement – zgoda państwa przyjmującego na proponowaną osobę: odmowa nie musi być uzasadniona, nie jest czymś wyjątkowym w stosunkach dyplomatycznych
• listy uwierzytelniające – po uzyskaniu agrement szef państwa wysyłającego (ambasador lub poseł) i minister spraw zagranicznych wystawiają listy uwierzytelniające i wprowadzające, które
• są składane głowie państwa przyjmującego lub ministrowi spraw zagranicznych
• po wręczeniu listów uwierzytelniających ambasador jest przyjmowany przez głowę państwa na audiencji prywatnej, w której uczestniczy z reguły minister spraw zagranicznych

Prawo wewnętrzne państwa określa organy uprawnione do realizacji prawa legacji, zazwyczaj do kompetencji głowy państwa lub do naczelnego organu ruchu wyzwoleńczego należy to prawo.

Wyjątkowo prawo legacji może być przekazane innemu podmiotowi prawa międzynarodowego np. prawo w imieniu Monako – Francji = pełnienie za zgodą państwa przyjmującego, pewnych funkcji głównie o charakterze administracyjno – technicznym i ewentualnie konsularnym na rzecz państwa trzeciego.

Reklama w internecie

Państwo pod okupacją ma prawo legacji jeśli okupacja nastąpi na skutek agresji i jest przestępstwem międzynarodowym, to państwo to ma swoich przedstawicieli dyplomatycznych.

W warunkach wybuchu wojny domowej, gdy pojawią się dwa rządy i gdy pewne państwa uznają i utrzymują stosunki z jednym rządem, a inne z drugim: przyznaje się prawo legacji rządowi efektywnie sprawującemu władzę w danym państwie; w praktyce jednak decyduje indywidualne, polityczne podejście i stosunek państwa do stron konfliktu.

Wszystkie organizacje o charakterze międzynarodowym mają podmiotowość prawną – prawo legacji – kazus hrabiego Bernadotte’a z 1946 (ONZ do Palestyny).

Advertisements