Prawo legacji – prawo do utrzymania stosunków międzynarodowych, zwłaszcza do reprezentacji politycznej prawo przyjmowania i wysuwania przedstawicieli dyplomatycznych, przysługuje podmiotom prawa międzynarodowego, czyli państwu;

Czynne prawo legacji – prawo wysyłania własnych przedstawicieli dyplomatycznych.

Bierne prawo legacji – prawo przyjmowania obcych przedstawicieli dyplomatycznych. Ustanawianie stosunków dyplomatycznych następuje na podstawie wzajemnego porozumienia.

Konwencja hawańska z 1928 art. 8: żadne państwo nie może akredytować swoich przedstawicieli dyplomatycznych w innych państwach bez ich uprzedniego wyrażenia na to zgody.

Nawiązanie stosunków dyplomatycznych:
• porozumienie o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych
• znalezienie odpowiedniego kandydata na szefa misji
• agrement – zgoda państwa przyjmującego na proponowaną osobę: odmowa nie musi być uzasadniona, nie jest czymś wyjątkowym w stosunkach dyplomatycznych
• listy uwierzytelniające – po uzyskaniu agrement szef państwa wysyłającego (ambasador lub poseł) i minister spraw zagranicznych wystawiają listy uwierzytelniające i wprowadzające, które
• są składane głowie państwa przyjmującego lub ministrowi spraw zagranicznych
• po wręczeniu listów uwierzytelniających ambasador jest przyjmowany przez głowę państwa na audiencji prywatnej, w której uczestniczy z reguły minister spraw zagranicznych

Prawo wewnętrzne państwa określa organy uprawnione do realizacji prawa legacji, zazwyczaj do kompetencji głowy państwa lub do naczelnego organu ruchu wyzwoleńczego należy to prawo.

Reklama w internecie

Wyjątkowo prawo legacji może być przekazane innemu podmiotowi prawa międzynarodowego np. prawo w imieniu Monako – Francji = pełnienie za zgodą państwa przyjmującego, pewnych funkcji głównie o charakterze administracyjno – technicznym i ewentualnie konsularnym na rzecz państwa trzeciego.

Państwo pod okupacją ma prawo legacji jeśli okupacja nastąpi na skutek agresji i jest przestępstwem międzynarodowym, to państwo to ma swoich przedstawicieli dyplomatycznych.

W warunkach wybuchu wojny domowej, gdy pojawią się dwa rządy i gdy pewne państwa uznają i utrzymują stosunki z jednym rządem, a inne z drugim: przyznaje się prawo legacji rządowi efektywnie sprawującemu władzę w danym państwie; w praktyce jednak decyduje indywidualne, polityczne podejście i stosunek państwa do stron konfliktu.

Wszystkie organizacje o charakterze międzynarodowym mają podmiotowość prawną – prawo legacji – kazus hrabiego Bernadotte’a z 1946 (ONZ do Palestyny).

Reklamy