Ze względu na zakres podmiotowy organizacji, organizacje międzynarodowe dzielimy na powszechne, partykularne i regionalne.

Międzynarodowe organizacje partykularne to organizacje które swym zasięgiem obejmują niektóre tylko państwa. Kiedy podstawą doboru członków w danej organizacji jest przynależność państw do danego regionu geograficznego organizacje takie określa się jako organizacje regionalne. Powinny one regulować stosunki między państwami danego regionu, rozwiązywać problemy o znaczeniu lokalnym, reprezentować interesy tego regionu na arenie międzynarodowej.

W konferencji założycielskiej organizacji regionalnych powinny brać udział wszystkie państwa z danego regionu lub przynajmniej większość z nich, w tym wszystkie mocarstwa tego regionu, a także powinny być na niej na niej reprezentowane wszystkie podstawowe społeczno-polityczne ugrupowania państw z tego regionu.

Przykłady organizacji regionalnych:
• Afryka – Unia Afrykańska
• Ameryka – OPA, Mercosur, Wspólnota Andyjska
• Azja -ASEAN
• Europa – UE, Rada Nordycka, EFTA

Funkcjonowanie regionalnych organizacji międzynarodowych na wybranych przykładach (posłużyłam się przygotowanymi juz przez Was wcześniej referatami):

1. Organizacja Państw Amerykańskich

• Zadania i zasady :
➢ Umacnianie na kontynencie pokoju i bezpieczeństwa
➢ Zapobieganie powstawaniu ewentualnych trudności i zapewnienie pokojowego załatwiana sporów w regionie
➢ Organizowanie wspólnej akcji tych państw w przypadku agresji
➢ Dążenie do rozwiązania problemów natury politycznej, prawnej i gospodarczej między państwami Organizacji
➢ Popieranie rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego państw-członków
➢ suwerenność i równość państw
➢ pokojowe rozwiązywanie sporów
➢ nieinterwencja
➢ nieuznawanie zdobyczy terytorialnych zdobytych siłą
➢ solidarność w przeciwstawianiu się agresji
➢ uznanie pluralizmu ideologicznego półkuli zachodniej
➢ promowanie integralnego rozwoju
➢ przestrzeganie praw człowieka i promowanie demokracji przedstawicielskiej

• Struktura:
➢ Zgromadzenie Ogólne – jest najwyższym organem OPA, składa się z przedstawicieli wszystkich państw wchodzących w skład organizacji, zbiera się ono raz do roku, każdy kraj posiada jeden głos, decyzje w kwestiach ogólnych zapadają zwykłą większością głosów, natomiast w szczególnych – większością 2/3 głosów, zgromadzenie określa politykę i główne kierunki działania OPA, nadzoruje jej współpracę z innymi organizacjami, zatwierdza budżet oraz wybiera Sekretarza Generalnego OPA
➢ Konferencje Konsultacyjne Ministrów Spraw Zagranicznych – zwołuje się je w razie doraźnej potrzeby, ich przedmiotem są kwestie z zakresu stosunków międzynarodowych, posiadają organ pomocniczy w postaci Konsultacyjnego Komitetu Obrony, w skład którego wchodzą naczelni dowódcy armii państw członkowskich
➢ Stała Rada – z siedzibą w Waszyngtonie, jest organem kierującym bieżącymi sprawami organizacji, składa się z ambasadorów państw członkowskich
➢ Sekretarz Generalny i Sekretariat Generalny – główne funkcje administracyjno-techniczne

• Misje OPA:
➢ Misja mediacyjna w Hondurasie, 2009
➢ Obserwatorzy wyborów powszechnych w Antigui i Barbudzie, 2009
➢ Projekt modernizacji spisu ludności na Haiti, 2008-2014
➢ Program integracji polityk i programów dotyczących HIV i przemocy wobec kobiet pod kątem praw człowieka w Ameryce Środkowej

Reklama w internecie

2. ASEAN – Stowarzyszenie Państw Azji Południowo-Wschodniej

Deklaracja założycielska ASEAN wyznacza następujące cele:
1 przyspieszenie wzrostu gospodarczego, postępu społecznego i rozwoju kulturowego w regionie,
2 promowanie pokoju i stabilności regionalnej,
3 promowanie aktywnej współpracy i wzajemnej pomocy w dziedzinie ekonomicznej, społecznej, kulturalnej, technicznej i administracyjnej,
4 promowanie studiów nad problemami regionu Azji Południowo- Wschodniej,
5 współpraca w celu efektywniejszego wykorzystanie rolnictwa i przemysłu, rozwoju handlu, a także ulepszenia transportu i komunikacji między państwami regionu oraz wzrostu standardu życia ludności.

Deklaracja o jedności ASEAN oraz Traktat o przyjaznych stosunkach i współpracy definiują fundamentalne zasady postępowania państw członkowskich w stosunkach wzajemnych:
1) wzajemne poszanowanie dla niepodległości, suwerenności, równości, integralności terytorialnej i tożsamości narodowej,
2) prawo każdego państwa do narodowej egzystencji wolnej od zewnętrznej ingerencji, działalności wywrotowej lub przymusu,
3) wzajemna nieingerencja w sprawy wewnętrzne państw,
4) rozwiązywanie rozbieżności i sporów środkami pokojowymi,
5) wyrzeczenie się użycia siły i groźby użycia siły,
6) efektywna współpraca między członkami.

3. EFTA – Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
Funkcjonowanie:
• Pierwsza sfera: znoszenie ceł i ograniczeń ilościowych w imporcie oraz wyeliminowanie opłat podatkowych – trwały do roku 1967
• Druga sfera: reguły konkurencji
• Trzecia sfera: znoszenie technicznych barier w handlu.
• Czwarta Sfera: handel artykułami rolnymi i produktami rybołówstwa morskiego

Od początku istnienia funkcjonowanie EFTA było determinowane przez rozwój EWG; wraz z przystępowaniem kolejnych państw do Wspólnot liczba uczestników EFTA zmniejszała się. Obecnie do EFTA należą: Szwajcaria, Liechtenstein, Norwegia i Islandia.

Reklamy