//
//
Geneza i rozwój NGOs
Początków tych organizacji trzeba szukać już w średniowieczu. Wtedy pojawiły się organizacje biorące na siebie zadania, których nie realizowały państwa, np. pomoc biednym, ułomnym. Taką działalność prowadziły kościoły i towarzystwa dobroczynne.
Z czasem pojawiły się organizacje, które z jednej strony krytykowały rządy za poczynania godzące w prawa człowieka, a z drugiej wywierały presję na parlamenty i rządy w celu uchwalenia lub poprawiania praw.
Po II wojnie światowej nastąpił rozkwit organizacji pozarządowych, zwłaszcza w państwach wyżej rozwiniętych. Nowoczesne społeczeństwa są otwarte i demokratycznie, a więc ich systemy polityczne są wrażliwe na oddolną presję.
Rozwój organizacji międzynarodowych, ich funkcje i zadania, jakie wykonują, czyni je partnerem rządów i uczestnikiem stosunków międzynarodowych, bo organizacje te wypełniają przestrzeń, która nie powinna być domeną wyłącznie rządową.

Cechy charakterystyczne NGOs:

• niezależność od rządów,
• dobrowolność członkostwa, –
• nienastawianie się na zysk ( non profit )
• niedążenie do władzy

Reklama w internecieFunkcje NGOs:

funkcja normotwórcza, która polega na uczestniczeniu NGOs w wypracowywaniu nowych standardów ( konwencji ) w kwestiach dot. Zakresu ich działalności. Od NGOs wychodzą często inicjatywy czy nawet gotowe projekty, zaś ich przedstawiciele są aktywni w toku prac nad nowymi instrumentami w organizacjach międzynarodowych. Wywierają też presję na rządy na rzecz podjęcia prac zmierzających do traktatowej regulacji jakiegoś problemu. NGOs są także aktywne we wspieraniu międzyrządowych instytucji (np.zajmujących się prawami człowieka) lub dążą do tworzenia nowych.
funkcja implementacyjna. W niezliczonych sytuacjach NGOs prowadzą wczesne ostrzeganie i monitoring oraz informują świat o naruszeniach PMP (np. opogwałceniu praw człowieka), szczególnie wtedy, gdy rządy, które stoją za tymi naruszeniami odmawiają współpracy z organizacjami międzynarodowymi i gdy nikt poza nimi nie zamierza reagować w takich sytuacjach. Tego rodzaju misje śledcze maja niekiedy nielegalny charakter, co stanowi dodatkowe zagrożenie dla uczestników. Z braku uwikłań z zależności polityczne czy gospodarcze organizacje pozarządowe mogą otwarcie i bezkompromisowo stawiać sprawę odpowiedzialności poszczególnych rządów czy polityków za naruszenie praw człowieka. Żaden rząd nie lubi być publicznie piętnowany za brutalne postępowanie w stosunku do swych obywateli.
funkcja promocyjno – edukacyjna. Chodzi tu o kształtowanie postaw jednostek, społeczności, władz w duchu poszanowania praw człowieka. Polega to na przeprowadzaniu pewnych form kształcenia, kursów, seminariów, dostarczaniu przez publikację i media jednostkom i zbiorowościom informacji o ich prawach. Warto przy tym pamiętać, że członkowie NGOs dysponują daleko większym zapleczem analityczno – badawczym niż niejeden rząd czy organizacja międzynarodowa. Często przy okazji spotkań międzynarodowych eksperci tych organizacji wspomagają swoją kompetencją przedstawicieli rządów. Biorą też udział w misjach pokojowych i operacjach prowadzonych pod egidą ONZ,
funkcja humanitarna. Polega na pomocy ofiarom naruszeń praw człowieka, np. tortur, konfliktów, ludności cywilnej pozbawionej możliwości przeżycia w rezultacie takich konfliktów. Bez tego rodzaju pomocy skala nieszczęść i cierpienia w różnych częściach świata byłaby niewyobrażalnie większa. Swoje zadania NGOs wypełniają samodzielnie, ale także, jeśli zachodzi potrzeba, we współpracy z państwami i organizacjami międzyrządowymi. Bywa jednak, że działają one wbrew woli władz, a rządy różnych państw nie wahają się przeciwdziałać aktywności NGOs, stosując szykany, represje, więzienie, tortury, a w skrajnych przypadkach – mordując obrońców praw człowieka.

Advertisements