//
//
1) nurt neorealistyczny – organizacje międzynarodowe stanowią:
• Instrumenty w rękach suwerennych państw; narzędzia polityki zagranicznej (odmawia się autonomicznego statusu w stosunkach międzynarodowych)
• Czynnik modyfikujący zachowanie poszczególnych państw
• Forum , na którym państwa mogą odgrywać swoje role

2) nurt behawioralny i neoliberalny – organizacje międzynarodowe jako uczestnik pół-autonomiczny albo autonomiczny:
• powiększający się zakres niezależności poszczególnych organizacji od państw→Powstawanie organizacji ponadnarodowej
• stale wzrastająca rola sekretariatów

3) nurt funkcjonalistyczny (David Mitrany): Istnieją rozległe obszary aktywności społecznej, w obrębie których współpraca międzynarodowa przynosi korzyści nieporównanie większe niż ma to miejsce w przypadku zawężania aktywności do „narodowego podwórka”. W tej wizji organizacje międzynarodowe mają do spełniania rolę szczególną. Poprzez zacieśnianie kontaktów międzynarodowych w różnych sferach życia (zwłaszcza ekonomii). Efektem działalności organizacji międzynarodowych ma stać się osłabianie państw narodowych i polityczne zjednoczenie ludzkości (powstanie globalnego społeczeństwa).

Sfery wpływu organizacji międzynarodowych na stosunki międzynarodowe:
• Rozwiązują problemy globalne ludzkości – osłabiają tendencje do prowadzenia wojen
• Osłabiają suwerenność państw – suwerenność jako źródło konfliktów, potrzeba istnienia władzy nadrzędnej
• Wspierają i propagują kontakty między ludźmi z różnych państw i kultur – co sprzyja pokojowemu współżyciu na świecie

Podejścia do skali autonomiczności decyzji podejmowanych w ramach organizacji międzynarodowych:
• restryktywne (neorealistyczne) – organizacja stanowi jedynie przedłużenie suwerenności poszczególnych państw członkowskich i wynikających stąd uprawnień (autonomia znacznie ograniczona)
• ekstensywne – organizacje maja wszelkie kompetencje państw, jako podmiotów prawa międzynarodowego, z wyłączeniem tych, których nie mogą spełniać na skutek braku własnego terytorium (szeroka autonomia)
• pośrednie – (najbardziej rozpowszechnione) możliwość rozszerzenia praw organizacji przyznanych im przez państwa członkowskie poprzez domniemanie uprawnień z intencji państw założycielskich.

Reklama w internecie

Advertisements