Komisja Europejska
1. Egzekwowanie prawa wspólnotowego- Kompetencje kontrolne odnoszą się m.in. do państw członkowskich:
o KE zobowiązuje państwa członkowskie do przedkładania jej informacji na temat stopnia dostosowana prawa wewnętrznego do prawa wspólnotowego.
o W razie zaniechania lub opóźnienia w tej dziedzinie KE wszczyna postępowanie o naruszeniu prawa, wnosząc stosowną skargę przed TS.
2. Kompetencje wykonawcze to typowe kompetencje dla rządu, a KE to rząd ponadnarodowy.
Należy tu poczynić zasadnicze zastrzeżenie: kompetencje wykonawcze w WE KE dzieli z rządami państw członkowskich. Dotyczy to obszarów należących do I filaru, ale też II i III.
Realizacja kompetencji wykonawczych polegająca na wprowadzaniu w życie celów zawartych w traktatach należy wyłącznie do KE w następujących obszarach.
– prawo do wolnej konkurencji
– WPH
– zarządzanie funduszami i środkami finansowymi WE-ich
– realizacja budżetu
– częściowo WPR
– administrowanie środkami finansowymi WE
– nakładanie środków ochronnych – cechą tych środków jest to, iż umożliwiają tymczasowe odstępstwo od stosowania przepisów UE, jeśli dany kraj o to wystąpi lub także wbrew jego woli. Mamy 2 grupy środków ochronnych:
 klauzule ochronne ( jeżeli klauzule ochronne zostałyby nałożone na WPR to Polska nie uczestniczyłaby w WPR, jej polityka rolna byłaby wyodrębniona ) – są to kary na te państwa które nie przestrzegają pewnych w obszarach aktywności UE. Stosowała je Francja w 1968 roku, gdyż groziło jej zachwianie równowagi w bilansie płatniczym. Chciała je również zastosować Holandia (przed jesienią 2002 – zakończeniem negocjacji m.in. z Polską).
 klauzule derogacyjne – wprowadzane przez KE najczęściej na życzenie państwa członkowskiego z takich czy in. powodów (np. WB i Dania przy podpisywaniu TM odmówiły udziału w Unii Walutowej).
3. Komisja prowadzi też bieżące negocjacje z krajami kandydującymi do Unii.

Europejski Bank Inwestycyjny
Zgodnie z art. 267 Traktatu o WE, zadaniem EBI jest przyczynianie się, dzięki środkom pochodzacym z rynku kapitałowego i źrodeł własnych, do zrownoważonego i stabilnego rozwoju rynku wewnętrznego Wspolnoty.

1. Działajac jako instytucja non profit, EBI udziela pożyczek i gwarancji,umożliwiajacych finansowanie projektow we wszystkich sektorach gospodarki.Projekty finansowane przez Bank na terytorium UE musza przyczyniac się do realizacji takich celow, jak:
• wspieranie rozwoju mniej rozwiniętych regionow UE,
• modernizacja lub przekształcenia przedsiębiorstw badź tworzenie, w zwiazku ze stopniowym organizowaniem wspolnego rynku nowych placowek, ktore ze względu na swoje rozmiary lub swoj charakter nie moga byc w pełni finansowane ze środkow będących do dyspozycji poszczegolnych członkow Wspolnoty,
• finansowanie przedsięwzięć, którymi zainteresowanych jest wspólnie kilku członków Wspólnoty i które, ze względu na swoje rozmiary lub na swój charakter, nie mogą być w pełni sfinansowane ze środków będących do dyspozycji poszczególnych członków Wspólnoty,
• poprawa stanu europejskiej infrastruktury transportowej i telekomunikacyjnej,
• ochrona środowiska naturalnego, podnoszenie poziomu życia oraz promowanie rozwoju terenów zurbanizowanych,
• osiąganie celów wspólnotowych w zakresie energetyki,
• podnoszenie międzynarodowej konkurencyjności przemysłu,
• wspieranie działalności małych i średnich przedsiębiorstw,
• rozbudowa i modernizacja infrastruktury miejskiej w sektorze ochrony zdrowia i edukacji w ramach Amsterdamskiego Programu Działań Specjalnych (Amsterdam Special Action Programme), wspierającego wzrost gospodarczy i wzrost zatrudnienia.

W ramach zadań wyznaczonych przez postanowienia art. 267 Traktatu o WE Bank udziela kredytów i gwarancji pożyczkobiorcom, zarówno prywatnym, jak i publicznym, wspierając inwestycje realizowane we wszystkich sektorach gospodarki – przy czym są to, zazwyczaj, projekty na dużą skalę. Umowy są zawierane przez Bank bezpośrednio z wnioskodawcami
bądź z podmiotami pośredniczącymi (rządy, banki) – w zależności od wielkości projektu. Rządy państw są podmiotami umów kredytowych z reguły w przypadku projektów o wartości przekraczającej 25 mln euro.

2. W stowarzyszonych z WE państwach Europy Środkowej i Wschodniej EBI angażuje swoje środki przede wszystkim w projekty zmierzające do rozwoju infrastruktury (transport, telekomunikacja, energetyka), poprawy stanu środowiska naturalnego i zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstw. W dziedzinie transportu i telekomunikacji projekty te służyć maja modernizacji narodowych sieci transportowych oraz rozwojowi ich połączeń z sieciami innych państw, w tym głównie członków UE.

3. Na obszarze ponad 70 krajow Afryki, Karaibow i Pacyfiku stowarzyszonych z WE, poprzednio w ramach Konwencji z Lome, a od czerwca 2000 r. Konwencji z Cotonou, środki finansowe EBI przeznaczane sa przede wszystkim na budowę podstawowej infrastruktury niezbędnej do rozwoju gospodarczego tych krajow (budowa i modernizacja elektrowni, budowa linii przesyłu energii, eksploatacja złóż gazu i ropy naftowej).

Reklama w internecie

4. W ostatnich latach EBI prowadzi bardzo aktywna działalność w ramach nowej polityki Śródziemnomorskiej UE. Polityka UE w tym regionie, której ramy określa Deklaracja barcelońska z 1995 r., zmierza do utworzenia do 2010 r. Eurośródziemnomorskiego partnerstwa ekonomicznego, finansowego, politycznego, kulturalnego i społecznego.
Państwa śródziemnomorskie uzyskały bezzwrotna pomoc finansowa (program MADA) oraz dostęp do kredytów EBI. Ze środków Banku SA finansowane inwestycje głownie w dziedzinie infrastruktury, ochrony środowiska, telekomunikacji, przemysłu i turystyki.

Polska- organ, który jest odpowiedzialny za współpracę z organizacjami międzynarodowymi

1. Departament Prawno-Traktatowy (DPT)
Bierze udział w pracach organizacji międzynarodowych oraz innych instytucji zajmujących się kodyfikacją i rozwojem prawa międzynarodowego.
Realizuje zadania Ministra Spraw Zagranicznych dotyczące zawierania przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych. Bierze udział w negocjacjach traktatów dwustronnych i wielostronnych, prowadzi archiwum traktatowe oraz działania związane z wykonywaniem przez Rzeczpospolitą Polską funkcji depozytariusza umów międzynarodowych. Przygotowuje opinie prawne z zakresu prawa międzynarodowego publicznego. Departament koordynuje działania resortu związane z restytucją dóbr kultury.

2. Departament Komitetu do Spraw Europejskich (DKSE)
Jest odpowiedzialny za koordynację realizacji polskiej polityki europejskiej w pracach instytucji UE, w tym przede wszystkim na forum Rady Europejskiej, Rady UE oraz jej ciał pomocniczych. Zapewnia także obsługę Komitetu do Spraw Europejskich stanowiąc jego sekretariat. Jest też odpowiedzialny za dystrybucję oficjalnych dokumentów UE przekazywanych przez Sekretariat Generalny Rady.

3. Departament Prawa Unii Europejskiej (DPUE)
Koordynuje działania administracji rządowej w ramach postępowań Komisji Europejskiej dotyczących naruszenia prawa UE oraz udział Polski w postępowaniach przed sądami UE i Trybunałem EFTA. Dodatkowo sporządza, na potrzeby administracji rządowej, analizy z zakresu prawa UE.

4. Departament Narodów Zjednoczonych i Praw Człowieka (DNZPCZ)
Odpowiada za politykę RP na forum organizacji systemu NZ, Rady Europy, a także – w odniesieniu do praw człowieka – na forum UE i OBWE. Koordynuje zagraniczną politykę państwa w zakresie praw człowieka. Koordynuje wypracowanie stanowisk RP w zakresie problemów globalnych podejmowanych na forum ONZ, sprawy związane z zobowiązaniami finansowymi RP do budżetów ONZ oraz sprawy wyborcze do organów wybieralnych w systemie NZ.

5. Urząd Komitetu Integracji Europejskiej powstał 3 października 1996 r. i od początku pełnił funkcje koordynacyjne wobec wszystkich resortów i instytucji bezpośrednio zaangażowanych w proces integracji Polski z Unią Europejską. Przejął on zadania Pełnomocnika Rządu ds. Integracji Europejskiej oraz Pomocy Zagranicznej.

Działania realizowane przez Urząd KIE od 1 maja 2004 r.
• koordynacja działań związanych z przygotowaniem administracji polskiej do objęcia przewodnictwa w Radzie Unii Europejskiej w II połowie 2011 r.,
• udział w tworzeniu prawa europejskiego,
• wdrażanie prawa europejskiego,
• koordynację przygotowań projektów instrukcji na posiedzenia Rady UE, COREPER-u I i COREPER-u II,
• monitorowanie prac w komitetach i grupach roboczych UE,
• koordynowanie współpracy z posłami do Parlamentu Europejskiego,
• reprezentacja przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości,
• zarządzanie funduszami członkowskimi,
• analizę nowych zjawisk, strategii i tendencji w UE, np. Strategia Lizbońska, Nowa Perspektywa Finansowa, i in.,
• opiniowanie prawa i dokumentów programowych,
• współpraca z Sejmem wg ustawy z dn. 11.03.2004 r. o współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskie w Unii Europejskiej,
• dalsze szkolenie administracji,
• dokończenie nadzoru nad funduszem PHARE,
• programowanie tzw. Transition Facility,
• odpowiedzialność za wdrażanie dwóch priorytetów w ramach Mechanizmów Finansowych: „Rozwój zasobów ludzkich poprzez m.in. promowanie wykształcenia i szkoleń, wzmacnianie w samorządzie i jego instytucjach potencjału z zakresu administracji lub służby publicznej, a także wzmacnianie wspierających go procesów demokratycznych” – priorytet 2..4 Programu Operacyjnego, a także „Pomoc techniczna przy wdrażaniu acquis communautaire” – priorytet 2.10 Programu Operacyjnego,
• kontynuowanie gromadzenia dokumentacji i publikowanie materiałów informacyjnych,
• proces korygowania wykonanych tłumaczeń (poprawki, czyli corrigenda do tłumaczeń publikowane są przez państwa członkowskie przez wiele lat po akcesji), i in.

Reklamy