var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

  1. 1.   EBI

Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) powstał w 1958 roku na mocy Traktatu Rzymskiego jako bank Unii Europejskiej udzielający długoterminowych pożyczek. Bank zajmuje się udzielaniem pożyczek dla sektora publicznego i prywatnego na projekty europejskie w dziedzinach takich jak:

Bank działa na terenie UE oraz w około 140 krajach na całym świecie, z którymi UE zawarła umowy o współpracy. Od 1 stycznia 2000 r. prezesem EBI jest Belg – Philippe Maystadt.

 

Zadania banku

EBI jest instytucją o charakterze niezarobkowym, której działalność jest oparta na przesłankach politycznych. W odróżnieniu od banków komercyjnych EBI nie zajmuje się prowadzeniem kont osobistych, transakcji bezpośrednich czy udzielaniem rad z zakresu prywatnych inwestycji. EBI udziela długoterminowych pożyczek na finansowanie projektów inwestycji kapitałowych (głównie środki trwałe), ale nie udziela dotacji.

Bank jest własnością państw członkowskich Unii Europejskiej. Wspólnie obejmują one udziały w kapitale banku – każde według udziału swojej gospodarki w gospodarce Unii. EBI nie wykorzystuje funduszy z budżetu UE. Działalność EBI jest finansowana za pomocą pożyczek na rynkach finansowych.

Ze względu na fakt, że udziałowcami EBI są państwa członkowskie UE, EBI ma najwyższy możliwy rating kredytowy (AAA) na rynkach pieniężnych. Dzięki temu EBI może zgromadzić bardzo wysokie kwoty kapitału na bardzo korzystnych warunkach. Jako że EBI jest bankiem o charakterze niezarobkowym, warunki udzielania pożyczek są równie korzystne. EBI nie udziela jednak pożyczek przekraczających 50 proc. całkowitego kosztu danego projektu.

Projekty, w które inwestuje bank, są starannie wybierane na podstawie następujących kryteriów:

  • muszą przyczyniać się do realizacji celów UE,
  • muszą być rozsądne z punktu widzenia ekonomicznego, finansowego i technicznego oraz bezpieczne dla środowiska,
  • powinny przyciągać fundusze z innych źródeł.

EBI wspiera także zrównoważony rozwój w krajach kandydujących i potencjalnie kandydujących, krajach sąsiadujących z Unią od wschodu i południa oraz w pozostałych krajach partnerskich. EBI jest większościowym udziałowcem w Europejskim Funduszu Inwestycyjnym.

 

Reklama w internecie

Lokalizacja i struktura

Europejski Bank Inwestycyjny ma swoją siedzibę w Luksemburgu. Rada Gubernatorów Banku składa się z ministrów finansów państw członkowskich. Spotykają się oni raz w roku. Przy banku funkcjonuje także pracująca na pół etatu Rada Dyrektorów(złożona z 24 członków nominowanych przez państwa Wspólnoty i jednego członka wybieranego przez Komisję Europejską) oraz pełnoetatowy Zarząd Banku, w skład którego wchodzą prezes banku i siedmiu wiceprezesów. Prezes jest powoływany przez Radę Gubernatorów na wniosek Rady Dyrektorów na odnawialną sześcioletnią kadencję.

 

Działalność Banku

Działalność banku nadzoruje Rada Ministrów Wspólnot Europejskich. Bank posiada następujące organy:

  • Radę Zarządzających, składającą się z ministrów wyznaczonych przez rządy państw członkowskich. Rada ustala dyrektywy polityki kredytowej banku, kontroluje ich wykonanie;
  • Radę dyrektorów, składającą się z 22 dyrektorów i 12 zastępców, mających status funkcjonariuszy międzynarodowych. Rada decyduje w sprawie udzielania kredytów i ich oprocentowania, udzielania gwarancji na pożyczki innych banków oraz zaciągania pożyczek;
  • Komitet kierowniczy, składający się z prezesa i 7 wiceprezesów, mających status funkcjonariuszy międzynarodowych. Komitet zarządza bieżącymi sprawami Banku. Prezesowi podlega personel Banku, który w 1990 roku liczył 718 osób;
  • Komitet kontrolerów, składający się z 29 kontrolerów 17 zastępców.

 

Członkostwo Banku i jego źródła finansowe( stan na 2003 rok)

Członkami Europejskiego Banku Inwestycyjnego jest 15 państw Wspólnot Europejskich, które wspólnie zgromadziły kapitał Banku w wysokości 100 miliardów ECU ( z tego 6 miliardów zostało spłacone). Do końca 2001 Bank udzielił kredytów na sumę 340 miliarda euro. W roku 2001 pożyczył od innych instytucji 32,3 miliarda euro i udzielił kredytów na sumę 36,8 miliarda euro. Dzięki szerokiemu zakresowi działań Europejski Bank Inwestycyjny jest obecnie największym pożyczkobiorcą i pożyczkodawcą na międzynarodowych rynkach finansowych.

Kredyty/pożyczki mogą otrzymać przedsiębiorstwa państwowe i prywatne ze wszystkich państw członkowskich. Spłata kredytu trwa od 7 do 12 lat w przypadku inwestycji przemysłowych, a w przypadku inwestycji w dziedzinie infrastruktury udzielane są na okres do 20 lat a niekiedy i na dłuższe terminy. Oprocentowanie pożyczek/kredytów ma odpowiadać normalnym warunkom rynkowym. W 1963 r. w ramach Banku ustanowiono tzw. Sekcję specjalną, która przyznaje kredyty/pożyczki na warunkach ulgowych; Bank nie ponosi żadnej odpowiedzialności finansowej przy tych operacjach.

Przez pewien czas głównymi pożyczkobiorcami były Włochy i Wielka Brytania. Hiszpania i Portugalia (państwa te otrzymały pożyczki z EBI, zanim zostały przyjęte do Wspólnoty) szybko jednak zaciągnęły więcej pożyczek niż Włochy i Wielka Brytania. Niemcy również stały się dużym kredytobiorcą szczególnie od czasu zjednoczenia, przeznaczając kredyty na finansowanie inwestycji we wschodniej części kraju. Od 1998 roku Są największym pożyczkobiorcą.

Pożyczki Europejskiego Banku Inwestycyjnego dla państw członkowskich Wspólnoty w roku 1998 były przeznaczone głównie na rozwój regionalny, energetykę, przemysł, zaawansowane technologie, modernizację, restrukturyzacje przedsiębiorstw, transport, telekomunikację, rozwój infrastruktury oraz ochronę środowiska.

W Polsce EIB wspierał między innymi modernizację linii kolejowej Warszawa – Berlin, kopalni gazu ziemnego, rozbudowę autostrady E-40 i wiele mniejszych projektów.

Państwa członkowskie wpłacają tylko 20% swych udziałów w kapitale zakładowym, pozostała część stanowi rezerwę Banku. Rada Zarządzających Banku może na podstawie jednomyślnej decyzji zwiększyć kapitał zakładowy Banku; w czasie dotychczasowej działalności był on kilkakrotnie zwiększany.

 

Czym zajmuje się Bank?

Misją EBI jest inwestowanie w projekty, które przyczyniają się do osiągania celów Unii Europejskiej. Będąc instytucją o charakterze niezarobkowym, nie pozyskuje on żadnych środków z rachunków oszczędnościowych lub bieżących. Nie korzysta on również z żadnych funduszy pochodzących z budżetu UE. Zamiast tego, EBI jest finansowany z pożyczek zaciąganych na rynkach finansowych oraz przez akcjonariuszy Banku – państwa członkowskie Unii Europejskiej. Kapitał EBI pochodzi z subskrypcji w państwach członkowskich, przy czym wkład każdego państwa odzwierciedla jego znaczenie gospodarcze w obrębie Unii.

Takie poparcie państw członkowskich pozwala EBI uzyskać najwyższą ocenę wiarygodności kredytowej funkcjonującą na rynkach pieniężnych. Dzięki temu może on zebrać bardzo duży kapitał na bardzo konkurencyjnych warunkach. To z kolei pozwala Bankowi inwestować w projekty realizowane w interesie publicznym, na które w przeciwnym razie nie znalazłyby się pieniądze – albo inwestorzy byliby zmuszeni do zaciągnięcia droższych pożyczek.

Projekty, w które inwestuje Bank, są poddawane szczegółowej selekcji, zgodnie z następującymi kryteriami:

  • muszą się one przyczyniać do osiągania celów UE, np. zwiększać konkurencyjność europejskiego przemysłu i małych przedsiębiorstw; tworzyć sieci transeuropejskie (transport, telekomunikacja, energetyka); doskonalić sektor technologii informatycznych; ochraniać środowisko naturalne i miejskie; podwyższać jakość usług w dziedzinie edukacji i ochrony zdrowia;
  • muszą przynosić korzyści przede wszystkim najsłabiej rozwiniętym regionom;
  • muszą pomagać w przyciąganiu innych źródeł finansowania.

Powyższe kryteria stosowane są zarówno w przypadku działań podejmowanych w obrębie Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami. Prawie 90 % działań podejmowanych przez EBI ma miejsce w Unii Europejskiej, ale znaczna część funduszy kierowana jest do przyszłych państw członkowskich. Wreszcie, EBI jest większościowym udziałowcem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego. Fundusz ten został utworzony w 1994 roku w celu finansowania inwestycji w małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP).

 

Jak zorganizowana jest praca Banku?

Bank kontaktuje się bezpośrednio z promotorami projektów na dużą skalę (co najmniej 25 milionów euro), natomiast w przypadku mniejszych projektów (MŚP lub władze lokalne) współpracuje on z około 180 bankami i wyspecjalizowanymi pośrednikami finansowymi w Europie. EBI jest instytucją autonomiczną. Sam podejmuje decyzje w sprawie zaciągania i udzielania pożyczek, kierując się wyłącznie zaletami każdego projektu i możliwościami oferowanymi przez rynki finansowe. Każdego roku przedstawia on sprawozdanie z całej swojej działalności. Bank współpracuje z instytucjami UE. Na przykład, jego przedstawiciele mogą uczestniczyć w posiedzeniach komisji Parlamentu Europejskiego, a Prezes EBI może brać udział w posiedzeniach Rady.

 

  1. 2.     EBOR

 

Międzynarodowa organizacja finansowa, działająca w rejonie Europy Wschodniej, promująca rozwój przedsiębiorczości w państwach młodej demokracji.

Historia
Idea powołania Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju sięga 1989 roku, kiedy na posiedzeniu Parlamentu Europejskiego Francois Mitterand przedstawił potrzebę powołania i funkcjonowania europejskiej instytucji finansowej, która miałaby promować rozwój sektora prywatnego i popierać rozwój przedsiębiorczości w państwach postkomunistycznych, urzeczywistniających standardy demokratyczne. Jeszcze tego samego roku utworzono bank, podczas obrad Rady Europejskiej w Strasburgu. Właściwe porozumienie w sprawie powstania EBOR podpisano uroczyście w Paryżu 29 maja 1990 roku. Bank zaczął swą działalność rok później. Obecnie przewodniczącym EBOR jest Jean Lemierre (Francuz). Siedziba banku mieści się w Londynie.

Członkowie

Członkowie EBOR to 51 państw (w tym wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej), Europejski Bank Inwestycyjny i Wspólnoty Europejskie. Każdy z członków jest zarówno kredytodawcą, jak i kredytobiorcą. Zasięg finansowania banku obejmuje około 30 państw, od Europy Środkowej po Azję Centralną (stąd wielu ekonomistów uważa EBOR za odpowiednik Europejskiego Banku Inwestycyjnego dla Wschodniej Europy). EBOR jest największym inwestorem w tym regionie, przez co także zachęca inne podmioty do bezpośrednich inwestycji na tym terenie.

Zadaniem EBOR jest promowanie rozwoju sektora prywatnego w państwach urzeczywistniających zasady demokratycznego państwa prawa, pluralizmu, gospodarki wolnorynkowej, a także wspieranie transformacji gospodarczej oraz nadawanie tempa niezbędnym zmianom strukturalnym. Bank inwestuje głównie w przedsiębiorstwa prywatne, zazwyczaj z innymi partnerami handlowymi. Pomoc finansowa może objąć zarówno nowe inicjatywy, jak i działalność już istniejącą.

EBOR, jako własność 51 państw i dwóch międzyrządowych inwestycji, jest instytucją utrzymującą bliskie stosunki polityczne z władzami państw, rządami oraz innymi przedstawicielami społeczności międzynarodowej, stąd też zobowiązany jest do tzw. polityki publicznej informacji. Standard ten określa sposób ujawniania informacji, ściśle rozgraniczając je na jawne (publicznie dostępne) i poufne, co ma być gwarancją wzajemnego zaufania między bankiem oraz jego biznesowymi partnerami.

Struktura organizacyjna:

  • Rada nadzorcza – zwykle składająca się z ministrów finansów państw – członków EBOR;
  • Rada zarządzająca – ciało operacyjne;
  • Prezes – odpowiada za bieżące kierowanie bankiem.

Działalność

Obecnie główne państwa będące przedmiotem pomocy to Albania, Armenia, Białoruś, Bułgaria, Chorwacja, Macedonia, Gruzja, Kazachstan i Kirgistan, a także Polska, Tadżykistan, Turcja, Rosja i Ukraina. Finansowane projekty można pogrupować w sektory. I tak finansowanie obejmuje: agrobiznes, energetykę, instytucje finansowe, małe i średnie przedsiębiorstwa, ochronę środowiska, zasobów naturalnych, turystykę, telekomunikację, informatykę i media oraz transport. Główne cele finansowania to, jak wymieniają władze EBOR, zwalczanie korupcji, inwestycje w obligacje i rynki kapitałowe, wspieranie transformacji, reform prawnych, wspieranie dialogu organizacji pozarządowych czy kwestie bezpieczeństwa j

Advertisements