var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

Unia gospodarcza i walutowa – kolejny po unii celnej i jednolitym rynku wewnętrznym etap integracji gospodarczej w ramach Unii Europejskiej. Do osiągniętych w poprzednich etapach integracji wspólnej polityki celnej i wolności przepływu czynników produkcji dodano harmonizację polityki ekonomicznej.

Geneza

Pomysł utworzenia Unii Gospodarczej i Walutowej powstał w 1969 roku. Jednak powstały rok później plan jej wprowadzenia (plan Wernera) nie został zrealizowany na skutek kryzysu finansowego, spowodowanego szokiem naftowym.

W 1988 powołano komitet ekspertów pod przewodnictwem J.Delorsa, który zaproponował rozłożoną na trzy etapy strategię dojścia do UGiW:

 

I etap (1 VII 1990 – 31 XII 1993)

  • stworzenie wspólnego obszaru finansowego, zapewniającego swobodę działania bankom, firmom ubezpieczeniowym i innym instytucjom finansowym
  • liberalizacja przepływów kapitałów
  • wzmocnienie harmonizacji polityk gospodarczych państw członkowskich
  • utworzenie rynku wewnętrznego
  • instytucjonalizacja współpracy banków centralnych państw WE

 

Reklama w internecie

II etap (1 I 1994 – 31 XII 1998)

Stworzono ramy instytucjonalne dla funkcjonowania UGW:

  • Powołano Europejski Instytut Walutowy
  • Powołano Europejski Bank Centralny

Wprowadzono swobodę wymienialności walut i płatności trans granicznych. Uniezależniono banki centralne państw członkowskich od rządów przy jednoczesnym wzmocnieniu ponadnarodowego nadzoru nad polityką budżetową (Pakt Stabilności i Wzrostu).Wprowadzono zakaz udzielania przez EBC i narodowe banki centralne pożyczek instytucjom i organom wspólnotowym, lokalnym, regionalnym i centralnym władzom państwowym oraz przedsiębiorstwom publicznym.

Zakwalifikowano państwa członkowskie do uczestnictwa w UGW na podstawie kryteriów konwergencji, innymi słowy ustanowiono kryteria zbieżności gospodarczej. W maju 1998 roku opracowano listę państw, które w pierwszej kolejności miały wprowadzić euro (11 państw, bez Danii, Wielkiej Brytanii, Szwecji i Grecji)

 

III etap (1 I 1999 – 28 II 2002)

  • rozpoczął funkcjonowanie Europejski System Banków Centralnych
  • przekazano kompetencje banków centralnych na rzecz EBC
  • wprowadzono wspólną walutę przy jednoczesnym wycofaniu walut narodowych
  • utworzono nowy mechanizm kursów walutowych ERM 2 dla krajów niezakwalifikowanych do UGW
  • 1 I 2002 wprowadzono do powszechnego obiegu monety i banknoty euro.

 

Obecnie do UGW należą wszystkie państwa Unii Europejskiej, ale wspólną walutę ma 16 z nich. Do strefy Euro nie należą: Bułgaria, Rumunia, Szwecja, Dania, Czechy, Węgry, Wielka Brytania, Litwa, Łotwa, Estonia i Polska.

 

Reklamy