Reklama w internecie

Geneza powstania MFW:

Pod koniec II wojny światowej w krajach wysoko uprzemysłowionych zastanawiano się nad kształtem powojennego systemu walutowego. Z inspiracji Narodów Zjednoczonych zwołano konferencję w Bretton Woods ( New Hampshire – USA), która odbyła się w dniach 1 – 22 lipca 1944 r. Wzięły w niej udział 44 kraje, w tym równie Polska orazobserwator z Danii.

Na tej konferencji przedstawiono dwa plany ustalenia nowego porządku walutowego oraz międzynarodowej instytucji finansowej. Plan Keynesa i White’a.

  • Plan Keynesa – został najpierw przedstawiony w parlamencie brytyjskim w kwietniu 1943 r., a następnie na konferencji w Bretton Woods. Plan dotyczył mechanizmu kreacji pieniądza i wymiany w handlu międzynarodowym. Keynes chciał stworzyć wspólny pieniądz o nazwie „bankor” oraz porządek ponadnarodowy akceptowany przez wszystkie kraje. Ze względu na jego nowatorstwo nie został wówczas zaakceptowany, aczkolwiek pewne idee w nim zawarte zostały później częściowo wprowadzone do statutu MFW.
  • Plan White’a – był podstawą do opracowania nowego porządku walutowego. Sam White reprezentował stanowisko USA , które chciały utrzymać swą potęgę gospodarczą oraz dynamikę eksportu do Europy. Plan ten wyznaczał dolarowi funkcję najważniejszej waluty międzynarodowej. Pieniądz schodził w nim na drugi plan . Najważniejszy był handel, wymiana, inwestycje, powrót do stabilnego pieniądza oraz jego wymienialności.

 

Datę powstania MFW określa się na 27 grudnia 1945 r., kiedy to statut o powstaniu MFW podpisało 29 krajów członkowskich mających 80% udziałów. Siedzibą MFW jest Waszyngton.

 

Cele MFW:

Międzynarodowy Fundusz Walutowy czuwa nad stabilnością kursów walutowych, ułatwia międzynarodową współpracę finansową, a także rozwój handlu międzynarodowego. Międzynarodowy Fundusz Walutowy jest organizacją, która niesie pomoc państwom członkowskim w sytuacji zachwiania równowagi finansowej.

var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

Członkostwo w MFW:

Członkiem MFW może zostać każde państwo posiadające autonomię w dziedzinie stosunków zagranicznych oraz będące w stanie spełnić warunki stawiane przez statut. W 1945 MFW liczył 29 członków; w tej grupie znajdowała się Polska. ZSRR podpisał umowę z Bretton Woods, jednak jej nie ratyfikował i nie został członkiem MFW. Pod wpływem ZSRR z MFW wystąpiła Polska (14.03.1950r.) w 1986 r. przyjęta ponownie, Czechosłowacja (1954 r.) oraz Kuba (1964 r.). Liczba krajów członkowskich MFW wynosi obecnie 184. Warunkiem członkostwa w Banku Światowym i w organizacjach afiliowanych jest przynależność do MFW i wpłata udziału członkowskiego. Bank ma formę spółki akcyjnej.

W momencie powstania Bank liczył 45 członków. Do BŚ należą 184 kraje. Polska jest członkiem Banku od 27 czerwca 1986r. W zależności od wysokości udziału kraje dysponują odpowiednią ilością głosów

 

Funkcje MFW:

  • regulacyjną – polegającą na ustanawianiu norm i wzorców działania
  • kredytową – przez dostarczenie krajom członkowskim dodatkowych źródeł finansowania
  • konsultacyjną – przez usługi konsultacyjne i współpracę krajów członkowskich oraz jako forum wymiany doświadczeń
  • kontrolną – polegającą na nadzorowaniu przez MFW uzgodnionych programów dostosowawczych i weryfikacji celów, na jakie przeznaczane są środki kredytowe
Reklamy