Reklama w internecie

Układ Ogólny w Sprawie Ceł i Handlu (General Agreement for Tariffs and Trade – GATT) zaczął obowiązywać od 1 stycznia 1948 r. Do 1994 r. GATT był organizacją międzynarodową skupiającą 128 państw, w tym 100 stałych członków. Organizacja ta miała być – obok wcześniej utworzonych MFW i Banku Światowego (1944) – trzecią instytucją międzynarodową ułatwiającą współpracę gospodarczą między krajami.

 

Geneza powstania GATT:

Inicjatorem szeregu konferencji, które doprowadziły do podpisania GATT były Stany Zjednoczone. W lutym 1946 r. Rada Społeczno – Gospodarcza ONZ podjęła uchwałę o zwołaniu konferencji w sprawie handlu i zatrudnienia oraz stworzeniu specjalnego Komitetu Przygotowawczego, którego pierwsza sesja odbyła się w Londynie. Zdecydowano tam o przeprowadzeniu negocjacji taryfowych i zawarciu Układu Ogólnego w Sprawie Ceł i Handlu (GATT). Miał on obowiązywać do czasu utworzenia Międzynarodowej Organizacji Handlowej (ITO – International Trade Organisation). Druga sesja Komitetu odbyła się w kwietniu 1947 r. w Genewie. W jej wyniku 30 października otwarto do podpisu Akt Końcowy powołujący GATT. Mocy obowiązującej miał nabrać z chwilą podpisania go przez kraje reprezentujące 85% obrotów handlowych wszystkich jego uczestników.

 

Zasady GATT:

  • zasada niedyskryminacji i równego traktowania,
  • cła jako jedyny dozwolony środek polityki handlowej,
  • wzajemności,
  • równoważności ustępstw.

 

Funkcjonowanie GATT

Wskutek nieudanych prób stworzenia ITO (postawa USA) GATT nabrał ogromnego znaczenia. W założeniu GATT był tylko wielostronnym układem handlowym, nieprzewidującym organizacyjnych form swojego funkcjonowania. Stopniowo, na drodze pozastatutowej zamieniał się w organizację międzynarodową.

Podstawę szkieletu struktury organizacyjnej GATT stanowiły sesje wszystkich jego członków. Odpowiednikiem organu plenarnego były Układające się Strony. W 1951 r. stworzono tzw. Ad Hoc Committee on Agenda and Intersessional Business, spełniający częściowo rolę organu wykonawczego. Natomiast w 1960 r. powołano Radę Przedstawicieli – organ międzysesyjny Układających się Stron. Rolę organu administracyjnego GATT spełniał początkowo Sekretariat Tymczasowej Komisji ds. Międzynarodowej Organizacji Handlowej. W 1952 r. Tymczasowa Komisja została zlikwidowana, ale jej Sekretariat pozostał częścią Sekretariatu ONZ „wypożyczoną” dla obsługi GATT.

 

Rundy GATT:

1)    Runda Dillona (1960 – 1961),

2)    Runda Kennedy’ego (1963 – 1967) – ukoronowanie wysiłków zmierzających do obniżenia taryf celnych podejmowanych od powstania GATT,

3)    Runda Tokijska lub Nixona (1973 – 1979) – dalsze obniżanie stawek celnych oraz próby zmierzające do eliminacji barier pozataryfowych

4)    Runda Urugwajska (1986 – 1994) – ważniejsze postanowienia:

  • wypracowanie Układu Ogólnego w sprawie Handlu Usługami (GATS)
  • Porozumienie w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej (TRIPS)
  • ustanowienie WTO.

 

var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

WTO

Układ Ogólny w sprawie Ceł i Handlu został zastąpiony przez WTO (World Trade Organisation), powołaną w trakcie Rundy Urugwajskiej a działającą od 1 stycznia 1995 roku. Jednakże GATT nadal istnieje w ramach Światowej Organizacji Handlu.

Umową ustanawiającą WTO podpisano 15 kwietnia 1994 roku w Marrakeszu. WTO zostało zbudowane na strukturze organizacyjnej GATT i jego sekretariatu.

 

Zasady WTO:

  • brak dyskryminacji,
  • liberalizacja,
  • współpraca,
  • uczciwa konkurencja,
  • zwiększenie przywilejów dla państw rozwijających się.

 

Struktura WTO

Na czele WTO stoi Konferencja Ministerialna wszystkich krajów członkowskich zwoływana nie rzadziej niż co dwa lata. W okresach między spotkaniami konferencji ministrów organizacją kieruje Rada Generalna na poziomie wyższych funkcjonariuszy. Rada Generalna spotyka się około 12 razy w roku. Przeciętnie około 70% wszystkich członków WTO bierze udział w posiedzeniach Rady i zazwyczaj są oni reprezentowani przez delegacje rezydujące w Genewie. Rada przekształca się w razie potrzeby w organ orzekający w sprawie sporów handlowych lub oceniający politykę handlową krajów członkowskich.

Poza tym w ramach WTO działa szereg Rad Pomocniczych działających pod auspicjami Rady Generalnej. Ponadto działają Komitety, podkomitety, organy, stałe grupy robocze oraz zadaniowe grupy robocze; a także Sekretariat z Dyrektorem Generalnym na czele.

 

Nowe wyzwania stojące przed WTO:

  • wpływ porozumień regionalnych na członkowstwo w WTO
  • handel a ochrona środowiska
  • handel, a inwestycje
  • handel zasobami elektronicznymi
  • warunki pracy na świecie
  • dalsza liberalizacja handlu
Reklamy