var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

Powstanie Karty Praw Podstawowych wiązało się z brakiem jednolitego dokumentu zapewniającego ochronę praw i wolności obywatelskich w ramach UE. Jako, że Wspólnoty Europejskie miały w zamierzeniu zajmować się głównie integracją gospodarczą kwestie te zostały powierzone Radzie Europy. Wraz z dynamicznym rozwojem zakresu kompetencji Wspólnot pojawiła się potrzeba stworzenia dokumentu poświęconego zagadnieniom ochrony praw i wolności obywatelskich, czego wyrazem stała się właśnie KPP.

 

Charakter prawny KPP

Karta Praw Podstawowych została podpisana na szczycie w Nicei w 2000 roku. W tym okresie nie miała ona charakteru prawnie wiążącego, gdyż była jedynie porozumieniem międzyinstytucjonalnym. Sytuacja uległa zmianie, gdy KPP została dołączona do Traktatu Lizbońskiego i wraz z  jego przyjęciem weszła w życie w grudniu 2009 roku. Od tego momentu KPP nabyła charakter prawnie wiążący i jest określana jako prawo pierwotne specyficznego rodzaju (czyżby znowu sui generis?).

 

KPP wiąże mocą obowiązywania następujące podmioty (art. 51 Zakres zastosowania):

  • instytucje, organy i jednostki organizacyjne UE przy poszanowaniu zasady pomocniczości,
  • państwa członkowskie wyłącznie w zakresie, w jakim stosują one prawo UE.

 

Art. 51 ustęp 2: Niniejsza Karta nie rozszerza zakresu zastosowania prawa Unii poza kompetencje Unii, nie ustanawia nowych kompetencji ani zadań Unii, ani też nie zmienia kompetencji i zadań określonych w Traktatach.

 

Założenia KPP

Karta Praw Podstawowych obejmuje prawa i wolności obywatelskie, których zakres przedmiotowy nie różni się zbytnio od wcześniejszych dokumentów prawa międzynarodowego poruszających tą tematykę (w szczególności chodzi o Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 1950 roku przyjętą w ramach Rady Europy oraz Europejską Kartę Socjalną tejże organizacji z 1961 roku, a także jej wersje po upgradzie – Zrewidowana EKS z 1996).

KPP została podzielona na preambułę, 6 głównych rozdziałów oraz rozdział siódmy, który obejmuje postanowienia ogólne.

 

6 głównych rozdziałów nosi następujące tytuły:

  1. Godność,
  2. Wolność,
  3. Równość,
  4. Solidarność,
  5. Prawa obywateli,
  6. Wymiar sprawiedliwości.

Reklama w internecie

Reklamy