Reklama w internecie

Geneza powstania OJA/UA

OJA została utworzona 25 maja 1963 roku w Addis Abebie (Etiopia). Głównym celem jej działalności była dekolonizacja Afryki. Przez długi okres swojej działalności określana była mianem klubu dyktatorów. Wraz z końcem zimnej wojny pojawiła się potrzeba stworzenia nowej formuły współpracy państw afrykańskich. Przyczyniła się do tego również zapaść ekonomiczna wielu państw kontynentu, narastające konflikty oraz niewątpliwy brak skutecznego działania ze strony OJA.

W czerwcu 2000 roku przygotowano projekt traktatu ustanawiającego nową organizację, Unię Afrykańską, która miała zastąpić OJA oraz Afrykańską Wspólnotę Ekonomiczną. W lipcu 2000 roku Akt Ustanawiający UA został przyjęty na Zgromadzeniu Szefów Państw i Rządów w Lome. Ustalono, iż UA rozpocznie funkcjonowanie po ratyfikacji aktu przez 2/3 państw członkowskich OJA (36 państw). Nastąpiło to w 2002 roku.

 

Inauguracja działalności: 8 lipca 2002 (Durban)

Siedziba: Addis Abeba (Etiopia)

Członkowie: wszystkie 53 państwa Afryki z wyjątkiem Maroka (kwestia Sahary Zachodniej)

 

Najważniejsze cele/zadania UA:

  • zwiększenie solidarności i jedności państw i ludności Afryki,
  • obrona suwerenności, integralności terytorialnej i politycznej oraz niepodległości państw UA,
  • przyspieszenie politycznej i ekonomicznej integracji Afryki,
  • wspieranie pokoju, bezpieczeństwa i stabilności.

 

Najważniejsze zasady UA:

  • suwerenna równość i współzależność państw UA,
  • poszanowanie granic,
  • wspólna polityka obronna,
  • pokojowe rozwiązywanie konfliktów,
  • zakaz użycia siły lub groźby użycia siły,
  • partycypacja ludności afrykańskiej w działalności UA

 

Struktura organizacyjna UA:

var pkBaseURL = ((„https:” == document.location.protocol) ? „https://winfred.pl/2/unt/” : „http://winfred.pl/2/unt/”);
document.write(unescape(„%3Cscript src='” + pkBaseURL + „piwik.js’ type=’text/javascript’%3E%3C/script%3E”));

try {
var piwikTracker = Piwik.getTracker(pkBaseURL + „piwik.php”, 2);
piwikTracker.trackPageView();
piwikTracker.enableLinkTracking();
} catch( err ) {}

1) Zgromadzenie Unii – najważniejszy organ; składa się z szefów państw i rządów lub ich reprezentantów; zbiera się co najmniej raz do roku; każde państwo członkowskie ma 1 głos; wybrane funkcje Zgromadzenia:

  • określanie wspólnej polityki UA,
  • przyjmowanie budżetu,
  • przyjmowanie nowych członków,
  • ustanawianie nowych organów UA,
  • mianowanie/dymisjonowanie sędziów TS.

 

2) Rada Wykonawcza – składa się z ministrów spraw zagranicznych lub innych ministrów; zbiera się co najmniej 2 razy w roku; jest odpowiedzialna za przygotowywanie sesji Zgromadzenia; koordynuje współpracę państw UA w wielu dziedzinach.

3) Parlament Panafrykański – posiada uprawnienia doradczo-dyskusyjne; jego główną funkcją jest harmonizacja systemów prawnych państw członkowskich; w skład organu wchodzi po 5 przedstawicieli parlamentów z każdego państwa (w tym co najmniej 1 kobieta).

 

4) Trybunał Sprawiedliwości – rozpatruje wszelkie kwestie sporne odnoszące się do stosowania i wykładni Aktu Ustanawiającego UA; 11 sędziów (każdy z innego państwa i co najwyżej dwoje może reprezentować 1 region Afryki) wybieranych na 6-letnią kadencję przez Zgromadzenie

 

5) Komisja – organ pełniący rolę sekretariatu UA;

 

6) Komitet Stałych Reprezentantów

 

7) Rada Pokoju i Bezpieczeństwa – główny cel to dbanie o stabilizację i utrzymywanie pokoju na kontynencie afrykańskim; Rada liczy 15 członków wybieranych przez Zgromadzenie na 2-letnią kadencję; przewidywane jest utworzenie Wojskowego Komitetu Sztabowego; Rada posiada prawo wysyłania misji obserwacyjnych.

 

Organy w fazie tworzenia:

  • Rada Ekonomiczna, Społeczna i Kulturalna,
  • Afrykański Bank Centralny
  • Afrykański Fundusz Monetarny,
  • Afrykański Bank Inwestycyjny.

 

Funkcjonowanie:

Głównym celem UA jest pobudzenie rozwoju gospodarczego Afryki. Jednakże działalności UA nie cechuje zbyt wysoka skuteczność. Problemem staje się często wypracowanie wspólnych stanowisk przez państwa członkowskie. Przeszkody wynikają z różnic ustrojowych, odmiennych koncepcji polityki zagranicznej, a także ze sprzecznych interesów gospodarczych i niezwykle różnorodnych powiązaniach z państwami spoza obszaru kontynentu afrykańskiego.

Advertisements